در اينكه منظور از « شفع » و « وتر » ( زوج و فرد ) در اين آيه چيست ؟ مفسران اقوال و احتمالات فراوانى ذكر كرده‌اند : بعضى بالغ بر بيست قول ( 1 ) و بعضى از آن هم فراتر رفته و بالغ بر سى و شش قول نقل كرده‌اند ! ( 2 ) . و مهمترين آنها اقوال زير است . 1 - منظور اعداد زوج و فرد است ، مطابق اين تفسير خداوند به كل اعداد كه از زوج و فرد تشكيل شده است سوگند ياد كرده ، اعدادى كه همه محاسبات و نظامها بر محور آن مىچرخد ، و سراسر عالم هستى را فرا مىگيرد ، گويى فرموده است قسم به نظم و حساب ، و در حقيقت مهمترين مطلب در جهان هستى همين مساله نظم و حساب و عدد است و در زندگى انسانها نيز پايه اصلى را تشكيل مىدهد . 2 - منظور از « شفع » مخلوقات است چرا كه همه آنها داراى زوج و قرينى هستند و منظور از « وتر » خدا است كه هيچ شبيه و نظير و مانند ندارد ، بعلاوه ممكنات همگى مركب از « ماهيت » و « وجود » هستند كه در فلسفه از آن تعبير به « زوج تركيبى » مىشود ، تنها هستى بىانتها و بدون ماهيت ذات پاك خدا است ( اين تفسير در بعضى از روايات معصومين به آن اشاره شده است ) ( 3 ) . 3 - منظور از زوج و فرد كل مخلوقات جهان است كه از يك نظر بعضى زوجند و بعضى فرد .

--> ( 1 ) تفسير فخر رازى جلد 31 صفحه 164 . ( 2 ) علامه طباطبائى در الميزان آن را از بعضى از مفسران نقل كرده است ( جلد 20 صفحه 406 ) - در تفسير « روح المعانى » اين مطلب از كتاب « التحرير و التحيير » نقل شده ( جلد 30 صفحه 120 ) . ( 3 ) « ابو سعيد خدرى » آن را از پيغمبر اكرم ( ص ) نقل كرده است ( مجمع البيان جلد 10 صفحه 485 ) .